Buiten project

Thorn, het "witte stadje" krijgt, als een wit vel papier, kleur. Een doorgaande, smalle strook stof loopt vanuit het museum via het plein (Wijngaard) naar de Abdijkerk en weer terug naar het museum.

De ramen en deuren en deuren van de huizen gaan er letterlijk voor open. De stof gaat door de ramen en deuren de huizen binnen en weer naar buiten.

Vanaf de toren van de Abdijkerk hangt een lang doek, als een waterval van licht/ kleur.

Binnen project

Zoals de ramen open gaan, gaan de monden en harten van de mensen open. Zij gaan verhalen vertellen. Zo ontstaat het kunstwerk. Iedere persoon vertelt een verhaal, zijn gevoel over Thorn. Al deze verhalen komen te hangen in het middenschip van de Abdijkerk, tussen de zuilen. Als vlinders die de woorden dragen. Een doorlopend kleuren gamma. De verhalen worden opgenomen, en zullen tijdens bezoek in de kerk te horen zijn. (Dit deel blijft tot najaar 2011 nog te zien)

Museum

Als kunstenaar liet ik ook mijn versie van de kleuren van Thorn zien. Een blik op de gemeenschap, mensen, dieren en leven. Schilderijen, bronzen en collage's zijn daar geëxposeerd.

Angeles Nieto